Wycieczka do San Gimignano

Krótka historia San Gimignano

San Gimignano wygląda jak miasto, które ktoś zostawił w zamrażarce w XIV wieku. I w pewnym sensie tak właśnie jest. W średniowieczu i renesansie miasto było przystankiem dla katolickich pielgrzymów w drodze do Rzymu i Watykanu, leżąc na średniowiecznej Via Francigena. Rozwój napędzał handel produktami z okolicznych żyznych wzgórz, szczególnie szafranem, używanym w kuchni i do barwienia tkanin, oraz winem Vernaccia, które miało "inspirować" papieży i poetów.

W 1199 roku miasto uniezależniło się od biskupów Volterry i ustanowiło własnego podestę. Ale spokój nie trwał długo. Przez kolejne dwa wieki miasto rozdzierał konflikt między Gwelfami i Gibelinami oraz rywalizacje rodzinne, co doprowadziło do tego, że konkurujące rodziny budowały wieże o coraz większej wysokości.

O co chodzi z tymi wieżami?

I tu zaczyna się najlepsza część tej historii: pod koniec średniowiecza miasto miało aż 72 wieże, niektóre sięgające 70 metrów wysokości. Wszystko po to, by pokazać, czyja rodzina ma więcej pieniędzy i władzy. Rywalizacja była tak zaciekła, że w 1255 roku rada miejska uchwaliła prawo zakazujące budowania wież wyższych niż Torre Rognosa, która była wieżą samej rady, mająca 52 metry. Krótko mówiąc: średniowieczny odpowiednik "mój dom jest większy niż twój", tylko że w wersji wertykalnej i na sterydach.

Updatek Manhattanu średniowiecza

Miasto rozwijało się aż do 1348 roku, gdy uderzyła Czarna Śmierć, zabierając około połowy mieszkańców. Miasto poddało się władzy Florencji, a wiele wież zostało zredukowanych do wysokości zwykłych domów. Od tego momentu rozwój praktycznie się zatrzymał i właśnie dlatego San Gimignano przetrwało w niemal niezmienionej formie do XIX wieku, kiedy zaczęto je doceniać jako miejsce turystyczne i artystyczne.

Z 72 pierwotnych wież dziś zachowało się 14 i to one tworzą tę słynną sylwetkę widoczną z daleka, za którą San Gimignano zyskało przydomek "Manhattanu średniowiecza".